Divers

philippicae 2 übersetzung

Leges alias sine promulgatione sustulit, alias ut tolleret, promulgavit. Sed reliquum vitae cursum videte; quem quidem celeriter perstringam. Prima classis vocatur, renuntiatur; deinde, ita ut adsolet, suffragia; tum secunda classis vocatur; quae omnia sunt citius facta, quam dixi. At quam insolenter statim helluo invasit in eius viri fortunas, cuius virtute terribilior erat populus Romanus exteris gentibus, iustitia carior! Quid hoc turpius, quid foedius, quid suppliciis omnibus dignius? Quamquam bonum te timor faciebat, non diuturnus magister officii, inprobum fecit ea, quae, dum timor abest, a te non discedit, audacia. Itaque quem locum apud ipsum Caesarem post eius ex Africa reditum obtinuisti? Quale autem beneficium est, quod te abstinueris nefario scelere? [70] At quam crebro usurpat: 'Et consul et Antonius'! [50] Quaestor es factus; deinde continuo sine senatus consulto, sine sorte, sine lege ad Caesarem cucurristi. Haec non cogitas, neque intellegis satis esse viris fortibus didicisse, quam sit re pulchrum, beneficio gratum, fama gloriosum tyrannum occidere? [15] Hodie non descendit Antonius. Ad sepulturam corpus vitrici sui negat a me datum. Escendis, accedis ad sellam, (ita eras Lupercus, ut te consulem esse meminisse deberes) diadema ostendis. Filiam eius sororem tuam eiecisti alia condicione quaesita et ante perspecta. Iam invideo magistro tuo, qui te tanta mercede, quantam iam proferam, nihil sapere doceat. tu etiam ingredi illam domum ausus es, tu illud sanctissimum limen intrare, tu illarum aedium dis penatibus os impurissimum ostendere? [115] [XLV] Recordare igitur illum, M. Antoni, diem, quo dictaturam sustulisti; pone ante oculos laetitiam senatus populique Romani, confer cum hac nundinatione tua tuorumque; tum intelleges, quantum inter lucrum et laudem intersit. [62] Italiae rursus percursatio eadem comite mima, in oppida militum crudelis et misera deductio, in urbe auri, argenti maximeque vini foeda direptio. Quod fuit consilium, quem umquam convocasti, quas Kalendas Iunias expectasti? Qua re tibi nuntiata, ut constabat inter eos, qui una fuerunt, concidisti. Esto, fuerit haec partium causa communis. An ego non venirem contra alienum pro familiari et necessario, non venirem contra gratiam non virtutis spe, sed aetatis flore collectam, non venirem contra iniuriam quam iste intercessoris iniquissimi beneficio optinuit, non iure pretorio? Celeriter isti, redisti, ut cognosceret te si minus fortem, at tamen strenuum. Hoc vero ne P. quidem Clodius dixit umquam; quem, quia iure ei inimicus fui, doleo a te omnibus vitiis iam esse superatum. An faces admovendae sunt, quae [te] excitent tantae causae indormientem? [84] Sed adrogantiam hominis insolentiamque cognoscite. Hoc quidem est beneficium. P. Brett Xiang 1,323 views. Accusa senatum, accusa equestrem ordinem, qui tum cum senatus copulatus fuit, accusa omnis ordines, omnis civis, dum confiteare hunc ordinem hoc ipso tempore ab Ityraeis circumsederi. Clodio rhetori adsignasti, et quidem immunia, ut populi Romani tanta mercede nihil sapere disceres. 3 Do nothing from k selfish ambition or l conceit, but in m humility count others more significant than yourselves. Cicero likened these speeches to those of Demosthenes' Philippic (Ad Atticus, 2.1.3), which Demosthenes had delivered against Philip of Macedon. Meministi ipse, de exulibus, scis, de immunitate quid dixeris. Fuit enim ille vir, patres conscripti, sicuti scitis, cum foris clarus, tum domi admirandus neque rebus externis magis laudandus quam institutis domesticis. Gustaras civilem sanguinem vel potius exorbueras; fueras in acie Pharsalica antesignanus; L. Domitium, clarissimum et nobilissimum virum, occideras multosque praeterea, qui e proelio effugerant, quos Caesar ut non nullos fortasse servasset, crudelissime persecutus trucidaras. Habebat hoc omnino Caesar: quem plane perditum aere alieno egentemque, si eundem nequam hominem audacemque cognorat, hunc in familiaritatem libentissime recipiebat. Omne autem crimen tuum est, quod de te in his litteris non male existimem, quod scribam tamquam ad civem, tamquam ad bonum virum, non tamquam ad sceleratum et latronem. Atque his quidem iam inveteratis, patres conscripti, consuetudine obduruimus; Kalendis Iuniis cum in senatum, ut erat constitutum, venire vellemus, metu perterriti repente diffugimus. M. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA SECVNDA. Pompei voluntatem a me alienabat oratio mea. Übersetzung nach M. Wollschläger. Ibi te cum et illius largitionibus et tuis rapinis explevisses, si hoc est explere, haurire, quod statim effundas, advolasti egens ad tribunatum, ut in eo magistratu, si posses, viri tui similis esses. Quid enim me interponerem audaciae tuae, quam neque auctoritas huius ordinis neque existimatio populi Romani neque leges ullae possent coercere? Pompei liberi tum primum patriam repetebant. Quid est enim aliud Antonius? Scio me in rebus celebratissimis omnium sermone versari eaque, quae dico dicturusque sum, notiora esse omnibus, qui in Italia tum fuerunt, quam mihi, qui non fui; notabo tamen singulas res, etsi nullo modo poterit oratio mea satis facere vestrae scientiae. Pompei liberos pugnare, quem? num mentior? Quid? Hereditates mihi negasti venire. Itaque hodie perficiam, ut intellegat, quantum a me beneficium tum acceperit. Sed qui istuc tibi venit in mentem? [5] [III] At beneficio sum tuo usus. [57] In eodem vero tribunatu, cum Caesar in Hispaniam proficiscens huic conculcandam Italiam tradidisset, quae fuit eius peragratio itinerum, lustratio municipiorum! contemptumne me? Fratris filium praeterit, Q. Fufi, honestissimi equitis Romani suique amicissimi, quem palam heredem semper factitarat, ne nominat quidem: te, quem numquam viderat aut certe numquam salutaverat, fecit heredem. Qui possis? Quid videras, quid senseras, quid audieras? Tum sibi non hanc, quam nunc male tuetur, sed M. Pisonis domum, ubi habitaret, legerat. Quis enim umquam, qui paulum modo bonorum consuetudinem nosset, litteras ad se ab amico missas offensione aliqua interposita in medium protulit palamque recitavit? Nec vero tibi de versibus plura respondebo; tantum dicam breviter, te neque illos neque ullas omnino litteras nosse, me nec rei publicae nec amicis umquam defuisse et tamen omni genere monimentorum meorum perfecisse, ut meae vigiliae meaeque litterae et iuventuti utilitatis et nomini Romano laudis aliquid adferrent. quae vero tam immemor posteritas, quae tam ingratae litterae reperientur, quae eorum gloriam non immortalitatis memoria prosequantur? Quod quidem cuius temperantiae fuit, de M. Antonio querentem abstinere maledictis! Dixisset etiam conlega meus, patruus tuus, nisi si tu es solus Antonius. Tam bonus gladiator rudem tam cito? Cur M. Brutus referente te legibus est solutus, si ab urbe plus quam decem dies afuisset? Si enim fuissem, non solum regem, sed etiam regnum de re publica sustilissem et, si meus stilus ille fuisset, ut dicitur, mihi crede, non solum unum actum, sed totam fabulam confecissem. Quo quidem tempore si, ut dixi, meum consilium auctoritasque valuisset, tu hodie egeres, nos liberi essemus, res publica non tot duces et exercitus amisisset. How to use philippic in a sentence. Hunc igitur quisquam, qui in suis partibus, id est in suis fortunis, tam timidus fuerit, pertimescat? Acceperam iam ante Caesaris litteras, ut mihi satis fieri paterer a te; itaque ne loqui quidem sum te passus de gratia. Sed haec non huius temporis; maiora videamus. An decertare mecum voluit contentione dicendi? Conpellarat hospitem praesens, conputarat, pecuniam inperarat, in eius tetrarchia unum ex Graecis comitibus suis collocarat, Armeniam abstulerat a senatu datam. Testamentum irritum fecit, quod etiam infimis civibus semper optentum est. Libero te metu; nemo credet umquam; non est tuum de re publica bene mereri; habet istius pulcherrimi facti clarissimos viros res publica auctores; ego te tantum gaudere dico, fecisse non arguo. Cum tua quid interest, nulla auspicia sunt, cum tuorum, tum fis religiosus. Quid enim aliud ille dicebat, quam causam sui dementissimi consilii et facti adferebat, nisi quod intercessio neglecta, ius tribunicium sublatum, circumscriptus a senatu esset Antonius? Ecquis est igitur exceptis iis, qui illum regnare gaudebant, qui illud aut fieri noluerit aut factum improbarit? Omnes ergo in culpa. Esto, hoc imperite; nec enim est ab homine numquam sobrio postulanda prudentia; sed videte impudentiam. Ego autem (vide, quam tecum agam non inimice! Postea sum cultus a te, tu a me observatus in petitione quaesturae; quo quidem tempore P. Clodium, adprobante populo Romano in foro es conatus occidere, cumque eam rem tua sponte conarere, non impulsu meo, tamen ita praedicabas, te non existimare, nisi illum interfecisses, umquam mihi pro tuis in me iniuriis satis esse facturum. Victor e Thessalia Brundisium cum legionibus revertisti. [67] Quae Charybdis tam vorax? magis proprie nihil possum dicere. [71] [XXIX] Cui bello cum propter timiditatem tuam, tum propter libidines defuisti. Ego ad illum belli civilis causam attuli, ego leges perniciosas rogavi, ego arma contra consules imperatoresque populi Romani, contra senatum populumque Romanum, contra deos patrios arasque et focos, contra patriam tuli. Pompei peristromatis servorum in cellis lectos stratos videres. ), si recte ratiocinabimur, uni accepta referemus Antonio. Ex omnium omnibus flagitiis nullum turpius vidi, nullum audivi. Cur mihi potissimum? Syngrapha sestertii centiens per legatos, viros bonos, sed timidos et imperitos, sine nostra, sine reliquorum hospitum regis sententia facta in gynaecio est, quo in loco plurimae res venierunt et veneunt. Qui magister equitum fuisse tibi viderere, in proximum annum consulatum peteres vel potius rogares, per municipia coloniasque Galliae, e qua nos tum, cum consulatus petebatur, non rogabatur, petere consulatum solebamus, cum Gallicis et lacerna cucurristi. Sed haec ipse fatetur esse in suis sordibus; veniamus ad splendidiora. 'Eodem', inquies, 'quo in heredum L. Rubri, quo in heredum L. Turseli praedia, quo in reliquas innumerabiles possessiones. ' Quid igitur cessas? An in senatu facillime de me detrahi posse credidit? Cum hora diei decima fere ad Saxa rubra venisset, delituit in quadam cauponula atque ibi se occultans perpotavit ad vesperam; inde cisio celeriter ad urbem advectus domum venit capite obvoluto. Tu istis faucibus, istis lateribus, ista gladiatoria totius corporis firmitate tantum vini in Hippiae nuptiis exhauseras, ut tibi necesse esset in populi Romani conspectu vomere postridie. Pacem haberemus, quae erat facta per obsidem puerum nobilem, M. Bambalionis nepotem. [87] At etiam adscribi iussit in fastis ad Lupercalia C. Caesari dictatori perpetuo M. Antonium consulem populi iussu regnum detulisse; Caesarem uti noluisse. Igitur, a quo vivo nec praesens nec absens rex Deiotarus quicquam aequi boni impetravit, apud mortuum factus est gratiosus. [3] Cui priusquam de ceteris rebus respondeo, de amicitia quam a me violatam esse criminatus est, quod ego gravissimum crimen iudico, pauca dicam. Et nomen pacis dulce est et ipsa res salutaris, sed inter pacem et servitutem plurimum interest. Non video, nec in vita nec in gratia nec in rebus gestis nec in hac mea mediocritate ingeni quid despicere possit Antonius. Omnino nemo ullius rei fuit emptor, cui defuerit hic venditor. Etenim est pietatis plena defensio. Quid enim umquam domus illa viderat nisi pudicum, quid nisi ex optimo more et sanctissima disciplina? [75] [XXX] Profectus est aliquando tandem in Hispaniam; sed tuto, ut ait, pervenire non potuit. In publicis nihil est lege gravius, in privatis firmissimum est testamentum. Sunt ea quidem innumerabilia, quae a tuis emebantur non insciente te, sed unum egregium de rege Deiotaro populi Romani amicissimo decretum in Capitolio fixum; quo proposito nemo erat qui in ipso dolore risum posset continere. [58] [XXIV] Vehebatur in essedo tribunus pl. In te, M. Antoni, id decrevit senatus, et quidem incolumis nondum tot luminibus extinctis, quod in hostem togatum decerni est solitum more maiorum. Etenim ista tua minime avara coniunx, quam ego sine contumelia describo, nimium diu debet populo Romano tertiam pensionem. [10] Verum tamen quid erat, quod me rogares, si erat is, de quo rogabas, Caesaris lege reductus? [1] Both Demosthenes’s and Cicero's speeches became known as 'Philippic's. The Philippicae or Philippics are a series of 14 speeches Cicero gave condemning Mark Antony in 44 and 43 BC. [26] Quam veri simile porro est in tot hominibus partim obscuris, partim adulescentibus neminem occultantibus meum nomen latere potuisse? Aut non suscipienda fuit ista causa, Antoni, aut, cum suscepisses, defendenda usque ad extremum. Quamquam in hoc genere fateor feliciorem esse te. For we saw his star when it rose 6 and have come to worship him. Versatus in bello est; saturavit se sanguine dissimillimorum sui civium: felix fuit, si potest ulla in scelere esse felicitas. In iis patrui nulla mentio. Non modo unius patrimonium quamvis amplum, ut illud fuit, sed urbis et regna celeriter tanta nequitia devorare potuisset. non modo in hac urbe, sed in omnibus terris est gesta maior, quae gloriosior, quae commendatior hominum memoriae sempiternae? Quis enim meum in ista societate gloriosissimi facti nomen audivit? Retail: $39.99. At sic placuerat, ut ex Kalendis Iuniis de Caesaris actis cum consilio cognosceretis. [95] At quibus verbis? Ibi me non occidisti. Modo aequum sibi videri, modo non iniquum. [46] Quo tempore ego quanta mala florentissimae familiae sedavi vel potius sustuli! intervenit enim, cui metuisti, credo, ne salvo capite negare non posses. 2 Corinthians 2:3 And I wrote this same to you, lest, when I came, I should have sorrow … [XXXII] C. Caesari ex Hispania redeunti obviam longissime processisti. Fac potuisse. At vero Cn. quia sciebam? At placuit P. Servilio, ut eum primum nominem ex illius temporis consularibus, qui proxime est mortuus, placuit Q. Catulo, cuius semper in hac re publica vivet auctoritas; placuit duobus Lucullis, M. Crasso, Q. Hortensio, C. Curioni, C. Pisoni, M'. At vero te inquilino (non enim domino) personabant omnia vocibus ebriorum, natabant pavimenta vino, madebant parietes ingenui pueri cum meritoriis, scorta inter matres familias versabantur. Esto, sit in verbis tuis hic stupor; quanto in rebus sententiisque maior! Sequitur, ut liberatores tuo iudicio, quandoquidem tertium nihil potest esse. Etsi iam negat. [110] [XLIII] Et tu in Caesaris memoria diligens, tu illum amas mortuum? Nec vero necesse est quemquam a me nominari; vobiscum ipsi recordamini. praesertim cum tu reliquias rei publicae dissipavisses, cum domi tuae turpissimo mercatu omnia essent venalia, cum leges eas, quae numquam promulgatae essent, et de te et a te latas confiterere, cum auspicia augur, intercessionem consul sustulisses, cum esse foedissime stipatus armatis, cum omnis impuritates inpudica in domo cotidie susciperes vino lustrisque confectus. [17] Etenim, cum homines nefarii de patriae parricidio confiterentur consciorum indiciis, sua manu, voce paene litterarum coacti se urbem inflammare, cives trucidare, vastare Italiam, delere rem publicam consensisse, quis esset, qui ad salutem communem defendendam non excitaretur, praesertim cum senatus populusque Romanus haberet ducem, qualis si qui nunc esset, tibi idem, quod illis accidit, contigisset? Expectantibus omnibus, quisnam esset tam impius, tam demens, tam dis hominibusque hostis, qui ad illud scelus sectionis auderet accedere, inventus est nemo praeter Antonium, praesertim cum tot essent circum hastam illam, qui alia omnia auderent; unus inventus est, qui id auderet, quod omnium fugisset et reformidasset audacia. Is igitur fratrem exheredans te faciebat heredem? Tu, homo sapiens et considerate, quid dicis? [108] Qui vero inde reditus Romam, quae perturbatio totius urbis! Ubi enim tu in pace consistes? [XXXIII] Sortitio praerogativae; quiescit. Maier: Cicero in Verrem. Dicebam illis in Capitolio liberatoribus nostris, cum me ad te ire vellent, ut ad defendendam rem publicam te adhortarer, quoad metueres, omnia te promissurum; simul ac timere desisses, similem te futurum tui. [25] [XI] Sed haec vetera, illud vero recens, Caesarem meo consilio interfectum. Non enim te dominus modo illis sedibus, sed quivis amicus, vicinus, hospes, procurator arcebit. [XXVII] In eius igitur viri copias cum se subito ingurgitasset, exsultabat gaudio persona de mimo modo egens, repente dives. an supplicationes addendo diem contaminari passus es, pulvinaria noluisti? An decertare mecum voluit contentione dicendi? Desideratis clarissimos civis; eos quoque vobis eripuit Antonius. [79] His igitur rebus preclare commendatus iussus es renuntiari consul, et quidem cum ipso. Negavi in eam coloniam, quae esset auspicato deducta, dum esset incolumis, coloniam novam iure deduci; colonos novos adscribi posse rescripsi. At vir bonus et re publica dignus. ; lictores laureati antecedebant, inter quos aperta lectica mima portabatur, quam ex oppidis municipales homines honesti ob viam necessario prodeuntes non noto illo et mimico nomine, sed Volumniam consalutabant. ” 3 When King Herod 7 heard this he was alarmed, and all Jerusalem with him. Fuit alterum gravitatis, alterum prudentiae tuae. ' [93] [XXXVII] Ubi est septiens miliens, quod est in tabulis, quae sunt ad Opis? Qua in re non tam iucundum mihi videri debuit non interfectum me a te quam miserum te id impune facere potuisse. Si sunt falsa, cur probantur? Te sectorem. Übersetzung nach C.N.v.Osiander bearbeitet von E.Gottwein : Sententiae excerptae: zu "Cic" und "Rede" 1089. Quorum si utrumvis persuasissem, in has miserias numquam incidissemus. Atque idem ego, cum iam opes omnis et suas et populi Romani Pompeius ad Caesarem detulisset seroque ea sentire coepisset, quae multo ante provideram, inferrique patriae bellum viderem nefarium, pacis, concordiae, compositionis auctor esse non destiti, meaque illa vox est nota multis: 'Utinam, Pompei, cum Caesare societatem aut numquam coisses aut numquam diremisses! Ecquid reperies ex tam longa oratione mea, cui te respondere posse confidas? Sumpsisti virilem, quam statim muliebrem togam reddidisti. Patri persuasi, ut aes alienum filii dissolveret, redimeret adulescentem summa spe et animi et ingenii praeditum rei familiaris facultatibus eumque non modo tua familiaritate, sed etiam congressione patrio iure et potestate prohiberet. Haec tu homo sapiens, non solum eloquens, apud eos quorum consilio sapientiaque gesta sunt, ausus es vituperare? Quid evenerit postea nescio; metum credo valuisse et arma; conlegam quidem de caelo detraxisti effecistique non tu quidem etiam nunc, ut similis tui, sed certe ut dissimilis esset sui. Acta enim Caesaris pacis causa confirmata sunt a senatu; quae quidem Caesar egisset, non ea, quae egisse Caesarem dixisset Antonius. O incredibilem audaciam, o inpudentiam praedicandam! Verum implicata inscientia inpudentia est; nec scit, quod augurem, nec facit quod pudentem decet. Si te municipiorum non pudebat, ne veterani quidem exercitus? cui ne suadere quidem ausus essem. Quis enim miles fuit, qui Brundisi illam non viderit? Quod si esset beneficium, numquam, qui illum interfecerunt, a quo erant conservati, quos tu clarissimos viros soles appellare, tantam essent gloriam consecuti. O miserae mulieris fecunditatem calamitosam! funestae illius quidem pecuniae, sed tamen quae nos, si iis, quorum erat, non redderetur, a tributis posset vindicare.

Kohlrabi Vegetarisch Gefüllt, Gemeiner Flugdrache Haustier, Dreamhack Masters Fall Sc2, Guten Tag Miteinander Höflich, Quist Schwedisch Deutsch, Hotel Am Steinplatz Geschichte, Schwangerschaftsvergiftung Wann Wird Das Kind Geholt, The National Merch, Rhodos Hotels 4-sterne All Inclusive, Yoga 530 Usb-c Charging, Tropische Pflanze 8 Buchstaben,